 |
|
 |
 |
Een nieuwe dag begint. De koffie pruttelt langzaam door. Na een stevige bak zwart goud kunnen de kantoormedewerkers er weer tegenaan. Het kantoor blijkt een metafoor, de acteurs zijn aan het werk en vragen zich af wat werk betekent en of werk werkelijk gelukkig maakt. Ze laten hun kantoorrol snel vallen en gaan op zoek naar antwoorden.
“Het kapitalisme bracht een enorme welvaartssprong.
Iedere vuilnisman kon op een dag piloot worden.
Of manager.
We stelden quota.
We haalden targets.
We kregen de koelkast, de wasmachine, eredivisie live en de MRI-scanner.
We leefden steeds langer.
We leken steeds gezonder.
We kregen allemaal een tweede auto en een dertiende maand.
We kregen meer vet en minder spieren.
De hongerwinter was ver weg en vergeten.
De welvaart leek zo groot dat we dachten dat iedereen mee zou kunnen doen.
We stapten met z'n allen in een grote plastic bol, een gigantische massa wegwerpplastic.
Want het ging goed.
Voor iedereen een baan!”
We leven met de luxe, zeker in de westerse samenleving, om na te kunnen denken over wat werk voor ons betekent. Tegelijkertijd is het niet alleen een luxe, maar ook heel essentieel voor de toekomst om na te denken hoe we samen willen blijven werken, met elkaar, met de techniek, met de opbrengsten van werk dat wellicht anders verdeeld moet worden als technologie steeds meer banen overneemt. Er ontstaat ruimte om niet meer full time te hoeven werken. Maar wat betekent dat weer voor je eigenwaarde? Iedereen wil nuttig zijn en op zijn of haar manier iets bijdragen. We hechten veel meer belang aan werk dan je zou vermoeden als je bij de koffietafel gaat luisteren.
Met veel muziek, transparante scènes, zelfbedachte spelregels en persoonlijke verhalen nemen de makers van A Miraculous Day at the Office je mee door de geschiedenis van werk, langs het huidige kapitalisme, op zoek naar een betere versie daarvan en ze bieden zelfs een utopisch inzicht als sprong naar de toekomst. Een voorstelling vol ideeën en koffie. Heel veel koffie.
A Miraculous Day at the Office (voorstelling) Karin Jessica Jansen, Emile Zeldenrust, Ivo Schot, Jeek ten Velden productie Anouk Rutten techniek Jeroen Hoekstra publiciteitsbeeld Annegien van Doorn geproduceerd door Stichting Cinergy met steun van AFK, VSB fonds, dewildeweg met dank aan Jacqueline van Benthem, Ted Tettero, De Ruimte, Fijnhout theater
